ندیمی: مسئولان باید پاسخگوی گفته ها و رفتارهای خود باشند

ندیمی: مسئولان باید پاسخگوی گفته ها و رفتارهای خود باشند
1398/5/22 |
16:00
شناسه خبر: 83126

این نوشتار بخش پایانی گفتگو با ابوذر نماینده سابق شهرستان‌های لاهیجان و سیاهکل در مجلس شورای اسلامی ایران و مشاور سابق سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور است که هم اکنون از نظر خوانندگان گرامی می گذرد.

نقش آیین نامه داخلی مجلس شورای اسلامی در مورد نمایندگی مطلوب، قانونگذاری و تقنین و نظارت چیست؟
نمی توان نقش مهم آیین نامه داخلی را انکار نکرد. اما برای کار بزرگ باید آدم بزرگ وجود داشته باشد. با یک آیین نامه نمی توان نماینده خوب داشت. باید نماینده توانایی داشته باشد. بعضی کاراکتر قانون گذاری ندارند، این کاراکتر به سه حوزه دانش، مهارت و تجربه اتکا دارد. نمی توان از فردی که هویت اجرایی ندارد، بخواهید برای اجرا تصمیم گیری درست داشته باشد. فردی که با سیاست گذاری و نظارت آشنایی ندارد و آن را بلد نیست چطور می تواند برای همه کشور تصمیم بگیرد؟ در مورد مسائل مختلف نظر دهد؟ واپرس و واخواهی را مدیریت کند؟ مشکلات در مجلس دو طرفه است، از یک طرف مشکل نحوه و کیفیت انتخابات و تعیین نمایندگان منتخب و....است و از یک طرف دیگر چگونگی اداره مجلس، مدیریت جمعی و فردی مجلس و کمیسیون ها و مانند آن مطرح است.

آیا نظام فعلی قانونگذاری برای حل مشکلات جامعه جواب نمی دهد؟ برای تحول چه نوع گفتمانی مورد نیاز است؟
بله نیازمند یک رویکرد و عملکرد جدید هستیم. دنیا در حال تغییر است و در سال های آینده در نوع نظام زندگی با دهه های پیش قابل قیاس نخواهد بود، از این رو باید رفتارهای خود را متناسب با زمان تغییر دهیم. مکتبی بودن و دانشی بودنمان هر کدام یک تعریف مشخص دارد. من به عنوان عضو خانواده شهدا عرض می کنم جوانان نرفتند، شهید شوند که ما بعد از ۴۰ سال کم بیاوریم.ایران کشوری غنی با سرمایه های فراوان است. مجلس ایران باید مجلس پویا و مترقی باشد که گفتمان ها وروش ها را به بهترین شکل تدوین کند. مجلس باید رویکردی تعاملی داشد و سایر قوا را در مقابل خود فرض نکند. در عین حال خود را عقل کل و مطلق فرض نکرده و دنیا را هم در مقابل خود در نظر نگیرد.

آیا ایجاد تحول از دیدگاه شما نیازمند قانون است؟
بخشی از این ها ابرازی و برخی دیگر کارکردی است، برخی قانون می شود برخی دیگر به صورت قانونی نانوشته باید انجام شود. در مدیریت تقنین باید قبول کنیم که غیر از ما هم هستند و اینکه با هم هستیم. این دو جمله موضوع مهمی است. وقتی این دو تفکر وجود داشته باشد مجلس هم بر قوا حاکم است و هم خدمت گذار. یعنی هم از دیدگاه نظارتی امر و نهی می کنیم و هم به عنوان خدمتگزار مساله آنها را دریافت و کار راه می اندازیم. باید در تدوین نظامات خود هم از علم استفاده شود هم از مکتب. در حقیقت مدیریت به این مفهوم است که باید مساله را تعریف، راهکارها را مشخص و بر اساس این اهداف منابع را به سمت آن هدایت کنیم و بر این اساس نظارت انجام شود. مساله کشوردر سه کلمه تقنین، مدیریت و نظارت خلاصه شده است.

به نظر شما به لحاظ مفهومی می شود قانون اجرا نشود؟
البته، هم اکنون قانون هایی زیادی وجود دارد که اجرا نمی شود. گاهی اوقات مجلس قوانین را تعطیل سالانه می کند. یعنی اینکه برخی قوانین را مسکوت می گذارد. یعنی گاهی برخی قوانین را با قانون مسکوت می گذارد و گاهی دیگر آنها را به وسیله منابع مسکوت می کند. اما نمی شود گفت که قانون نداریم. در حقیقت این مثل چراغ راهنمایی است که برق آن را وصل نکرده باشیم.

بررسی ها نشان می دهد که اسناد فرادست کشور از جمله چشم انداز بیست ساله، سیاست های کلی نظام و برنامه های پنج ساله توسعه از کارآمدی لازم برخوردار نیستند. آیا این موضوع را قبول دارید؟
قانون مربوط به چشم انداز سال ۱۴۰۰ نوشته شده، اما در بسیاری از موارد آرمان گرایانه نوشته شده که باید واقع گرایانه نوشته شوند. در مورد قوانین مهم این است که ما در روش ها و رویکردهایمان برای اجرای قانون عملکرد درستی داشته باشیم. در حوزه قانون گذاری هم باید روش درست و علمی را پیاده کرد. پس لازم است که روش عوض شود و این مسئله در حوزه های دیگر هم صادق است. در مدیریت تقنینی به همراه مدیریت اجرایی باید روش ها متناسب سازی شود و ضرورت و تناسب دو طرفه باشد.

در نهایت آیا فکر می کنید بعد از ۴ دهه، چالش قانون گذاری می تواند موجب پاسخگوئی مجلس شود؟
برخی از مسائل اجتناب ناپذیر و گریز ناپذیر است. اگر مجلس نظام شفافیت را پیاده نکند، فضای مجازی مجلس را مجبور می کند تا پاسخگویی کند. در دوره جدید هیچ امنیتی و پوششی برای هیچکس وجود ندارد و جستجوی اینترنتی مهر محرمانه ای ندارد، بنابراین بهتر است تا قاعده مند باشیم و خودمان را استاندارد کنیم. مسئولان باید پاسخگوی گفته ها و رفتارهای خود باشند.

نظرات | 0 نظر
captcha